W marcu 2000 roku Tomasz Zadróżny odbył podróż do Holstebro w Danii. Tam od ponad trzydziestu lat ma swą siedzibę Odin Teatret – teatr znany na całym świecie z prezentowanych spektakli i z organizowania naukowych sesji ISTA (Międzynarodowej Szkoły Antropologii Teatru). Przez trzy tygodnie Tomek przyglądał się życiu zespołu i jego pracy, uczestniczył w tygodniowych warsztatach. Zdobyte doświadczenia posłużyły do rozwinięcia i wzbogacenia treningu aktorów Teatru 108. Po powrocie Tomka z Danii, Teatr 108 wyjechał do Puszczy Kampinoskiej (Miszory), gdzie pracował warsztatowo korzystając z ćwiczeń i sposobu pracy Odin Teatret. Z pojedynczych ćwiczeń powstały etiudy. Z etiud, rytmu, zapału - zrodziła się chęć podzielenia się efektem naszych działań z innymi. Tak powstał projekt wieczoru teatralnego poświęconego Odin Teatret. Wieczór zatytułowany został Opowieści o Odin Teatret i odbył się 13 V 2001 roku w Dorożkarni.
Wieczór składał się z tytułowych opowieści Tomka Zadróżnego o metodzie pracy i funkcjonowaniu Odin, z naszych działań teatralnych, którym towarzyszyła gra na bębnach etnicznego zespołu Jacaranda, a także z pokazu filmu On the two banks of the river o pobycie Odin Teatret w Peru.
Pomysł Wieczoru Drohobyckiego zrodził się z pragnienia poznania miejsca, w którym żył i tworzył Bruno Schulz. Kilkudniowa wyprawa Teatru na Ukrainę odbyła się w początkach czerwca 2001 roku i była poprzedzona studiami Teatru dotyczącymi związków prozy Schulza z realnie istniejącymi osobami, miejscami i przedmiotami.
W Drohobyczu zatrzymaliśmy się w domu Adama Chłopka, dyrektora miejscowej Polskiej Szkoły Sobotniej, której sale służyły nam za miejsce do teatralnej pracy. Punktem wyjścia dla warsztatowych działań była praca z przedmiotami przywiezionymi z Polski. Były to przedmioty prywatne aktorów, istotne dla nich niegdyś w dzieciństwie, teraz zaś odszukane i na nowo ustanowione centralnymi punktami uwagi i inspiracji. Chodziło o odnowienie i przetworzenie dzieciństwa, co było jednym z najistotniejszych motywów Schulzowskiej twórczości. Równorzędną inspirację do pracy stanowiło poznawanie miasta i jego okolic, obserwacja życia i rozmowy z ludźmi.
Wieczór Drohobycki odbył się w Dorożkarni 24 czerwca 2001 roku i zwyczajowo składał się z trzech części. Pierwszą z nich stanowiła opowieść o Drohobyczu Piotra Filonowicza połączona z wystawą zdjęć dokumentujących naszą podróż oraz dziecięcych fotografii aktorów. W drugiej godzinie Wieczoru pokazaliśmy formę teatralną, nad którą zaczynaliśmy pracować w Drohobyckiej szkole. Gościem specjalnym Wieczoru był Włodzimierz Kiecuń, drohobyczanin, którego Schulz przed wojną prywatnie uczył rysunku. Pan Kiecuń, który dziś jest członkiem zarządu Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Drohobyckiej zgodził się opowiedzieć o ludziach sztuki mieszkających w polskim Drohobyczu, a także o swoich spotkaniach z Brunonem Schulzem. Wieczór zakończył się wspólnym działaniem teatralnym gospodarzy i gości.
